وقتی سرما خودشو جا بده لای دلتنگی هات  تازه می فهمی تنهایی ات رو . وقتی شبی رو گذرونده باشی که بارون عجیبی توش باریده باشه . شب تولدت . وقتی پنجشنبه باشه و تو خوشحال باشی که مجبور نیستی بری سر کار . اون روز روز تولدت باشه ، اون هم درست وسط پاییز . اره وقتی رسما پاییز می شه انگار آدم جور دیگه ای دردش می گیره .

ماشینو یه گوشه ای پارک کردم و دیدم اینقدر وقت دارم برای یه قدم زدن حسابی . شروع کردم به راه رفتن ، اون هم روی جدولای کنار خیابان .فک کردم به اندازه ی این جدولا آدم سبز و سفید هست توو این شهر . که هر کدومشون یه جورن برای من . من هی که پامو برمیداشتم و میزاشتم فکر بود که می رفت و میومد . دستام تو جیبم بود و سرم پایین . یکیش صافه صافه . بهت قدرت میده . میتونی خیلی مطمئن روش وایسی و به هر  چی میخوای برسی . بدون اینکه یه لحظه ترس سقوط بیاد سراغت ! یکیش کجه کجه . باید از روش بپری . یا شایدم نه! باید با احتیاط پاتو بزاری روشو رد شی ! ولی باید حواست حسابی جمع باشه ! اون یکی روشو کندن ! لغزندس ! هیچ اطینانی بهش نیست ! ولی ترس هم نداره . نگاه می کنی و رد میشی ! یهو وسطاش یه جدول نیست می شه . جاش خالیه . "جاش خالیه" . مکث میکنی . میپری و میری . ولی "یادت نمی ره که جاش خالی بود . جاش خالیه هنوز ." همینطور رد میشم و میرم جلو . و خوشحالم که هیچ ماشینی بهم چپ نگاه نمیکنه . هیچ کس نمیگه بیا پایین . حتی نمیگه آی ! نیفتی ! که بگم ولی من حواسم هست . نمیوفتم .

امروز 23 سالگی ام تمام می شه و من کم کم احساس میکنم دارد زود میگذره . داره این سراشیبی مرگ کم کم می رسه . آدم این جور مواقع نمی دونم چکار کند . خودم رو میگم . مدام این لفظ نفرت انگیز "کار مفید" جلوی منه . واقعا چه کاری مهم است و چه کاری مهم نیست ؟ آدم باید کند و چه جور باشه  که بعد ها کمتر حسرت جوانی اش را بخوره ؟ باید روی چه چیزی دست گذاشت ، باید با چه کسی بود ، از که دوری کرد ، کرا عشق ورزید .

نوشته شده توسط eNafarAdam| |